Słoiczki na przyprawy

Słoiczki z przezroczystego szkła, o fikuśnie skrzywionej formie, ustawione w ślicznym metalowym stojaczku, który można też powiesić na ścianie albo na szafce - na przyprawy lub inne różne "przydasie" - nie jest, niestety, moją własnością. Należą do mojej Siostry, stoją w kuchni mojej Mamy, a mnie się szalenie podobają - więc je sobie sfotografowałam. Mam nadzieję, że uda mi się kiedyś wyszukać podobne na jakimś pchlim targu. Okazja chyba się niedługo nadarzy, bo K. zmienił pracę - i najprawdopodobniej w lecie do niego dołączymy - ale na razie cicho, żeby nie zapeszyć, na razie oceniam drugą partię projektów - muszę przyznać, że to bardzo interesujące nowe doświadczenie. Interesujące, ale i czasochłonne - znów weekend zajęty ślęczeniem przy komputerze, może choć na spacer uda nam się wyjść.

U mnie wiosna na całego, mimo, że dziś pogoda paskudna i bardzo wieje.  Popołudniami już nie da się nic zrobić, Złotowłosa chce być tylko w ogrodzie i biegać, grać w piłkę, huśtać się.  Za żadne skarby nie mogę jej zatrzymać w domu. Nie daje się skusić ani na lody, ani na bajkę w TV. Ale to dobrze, niech łyka świeże powietrze, bo zimą dużo chorowała i nie wychodziła zbyt często. Chyba też najwyższy czas przygotować nasz letni pokój na tarasie. Muszę po niedzieli umyć krzesła i stół. Aaa, i jeszcze centrum ogrodnicze odwiedzić i jakieś wiosenne kwiatki w donice posadzić. Jak ja lubię wiosnę i taką wiosenną robotę!!!

Stary stojak na wino

© by Matys

Ten żelazny stojak na butelki z winem to również zdobycz wyszperana wiele lat temu na pchlim targu w Bremen. Nie został odnowiony, bo jego stan był i nadal jest idealny - uzupełniamy w nim jedynie wypijane od czasu do czasu butelki z wytrawnym winem.

Korkociąg tak samo używany, w tym samym miejscu co i stojak wyszperany; kieliszki wniesione do naszego małżeńskiego stadła w moim wianie, a kupiłam je w 1990 w niemieckiej IKEI, zanim jeszcze ktokolwiek o niej w Polsce słyszał. Kryształowa, prosta karafka do wina to pamiątka po mamie mojego męża - Małgorzacie. Dzięki jej szczodrości mam jeszcze wiele innych wspaniałych przedmiotów, ale im poświęcę uwagę i miejsce w nieco późniejszym czasie

Niebieski wianek

Wygrzebałam go i kupiłam za przesłowiowe grosze na pchlim targu w Bremen, i jak znam życie to na pewno wytargowałam cenę 1, najwyżej 2 euro. Wtedy też nie spodobał się mi jakoś specjalnie, ale mąż mnie namówił. No i w domu, gdy już dostał przydzielone swoje miejsce -okazał się bardzo ładną rzeczą. Zresztą sami popatrzcie...

© by Matys

Dziś sobota, mój ulubiony dzień tygodnia. Nie trzeba iść do pracy, można pospać dłużej, wypić w łóżku kawę i poczytać książkę. Można rano poleniuchować. Uwialbiam takie poranki:-)
A po południu wpadła na pogaduchy moja siostra ze swoimi chłopcami - Mikołaj zasnął po drodze w samochodzie, a na chwilę przed ich przyjazdem moją Klarę też zmorzył sen. Pospali dobrą godzinę, my natomiast miałyśmy chwilę wytchnienia i czas, żeby do woli się nagadać i opić kilkoma filiżankami przepysznej aromatycznej kawy.

Wklejam zdjęcia do tego posta, a za oknem pada pierwszy śnieg w tym roku...